پیشگیری را می توان یکی از راهبردهای اساسی در حوزه کنترل اجتماعی بر شمرد که دربردارنده مجموعه راهکارهای مستقیم و غیر مستقیم با هدف ایجاد امکانات و موقعیتهای بازدارنده از وقوع جرم و کجروی طراحی و تدوین می شود. در ایران، هنوز فقدان سیاست گذاری جامع در این عرصه بیش از پیش احساس می شود. در نوشتار حاضر کوشش شده است تا با بهره گیری از روش مطالعه اسنادی و کتابخانه ای، نقاط ضعف و ابهام این تحقیقات حوزه پیشگیری از جرم مورد بررسی قرار گیرد. مدیریت آسیب های اجتماعی در جامعه ایران به مراتب دشوارتر از جوامعی است که نظام ارزشی و هنجاری تفکیک شده ای دارند. زیرا، در جوامع غیر دینی لزوما قوانین موضوعه مبتنی بر ارزش های مذهبی نیستند و لذا ناکارآمدی هنجارهای اجتماعی -از جمله قوانین- و بازیگران نقش ها به ارزش های مذهبی ارتباطی پیدا نمی کند. ولی در ایران، چون قوانین مبتنی بر ارزش های مذهبی اند و این دو از هم تفکیک نشده اند، ناکارآمدی قوانین، یک مساله ارزشی می شود. برای غلبه بر این مشکل، محققین بایستی بتوانند با بومی سازی دلالت های سیاستی نظریه های تبیین رفتارهای انحرافی، زمینه را برای مدیریت علمی پیشگیری از جرایم فراهم سازند.

مقدمه: پیشگیری کیفری مبتنی بر آثار حاصل از اجرای کیفر است. هرچند از دیدگاه برخی نظریه پردازان، مجازات بعد از وقوع جرم، پیشگیری محسوب نمی شود، ولی نمی توان به طورکلی منکر پیامدهای پیشگیرانه آن به صورت خاص و عام بود؛ بنابراین پژوهش حاضر باهدف شناخت الگوی بهینه مدیریت انتظامی در پیشگیری کیفری از جرم انجام شد. روش: این تحقیق ازنظر هدف، کاربردی است و ازنظر روش تحقیق، توصیفی-تحلیلی است. جامعه آماری در بخش کیفی بر اساس اشباع نظری، 15 نفر از خبرگان انتظامی هستند و در بخش کمی، همه مدیران ستادی و اجرایی پلیس پیشگیری تهران بزرگ به تعداد 120 نفر هستند. حجم نمونه در بخش کمی به روش نمونه گیری تصادفی ساده انجام شد و بر اساس جدول مورگان (92 نفر) به عنوان نمونه آماری انتخاب شد. ابزار جمع آوری داده ها، مصاحبه و پرسشنامه است. برای تحلیل داده ها، از آزمون های کفایت اندازه نمونه، تحلیل عاملی و آزمون تی زوجی استفاده شد. یافته ها: با توجه به یافته های تحقیق، تعداد 17 شاخص در مدیریت انتظامی در پیشگیری کیفری از جرم شناسایی شد. از مجموع اقدامات انتظامی در بعد پیشگیری کیفری، مولفه کیفی سازی اقدامات، رتبه اول؛ مولفه اقدامات اطلاعاتی-امنیتی، رتبه دوم و مولفه اقدامات ساختاری، رتبه سوم را به دست آورد. نتیجه گیری: پلیس برای بهبود وضعیت اقدامات پیشگیری کیفری از جرم و کاهش هزینه های جرم لازم است برنامه های کاربردی و عملی برای ارتقاء سطح کیفی شاخص های شناسایی شده انجام دهد.

زمینه و هدف: امروزه سازمان ها همواره در جستجوی یافتن راه هایی برای مقابله با تغییرات و افزایش کیفیت محصولات و خدمات و همچنین بهره­ وری در کسب وکار خود هستند. مدیریت عملکرد موضوعی است که از طریق ایجاد همدلی بین کارکنان و هم­ سویی بین اهداف کارکنان و اهداف سازمان می کوشد تا با هدایت کارکنان در دست­یابی به اهداف سازمانی، بهره وری نیروی انسانی و بهره وری سازمان را افزایش دهد؛ بنابراین واکاوی عملکرد فردی در قالب شناسایی مؤلفه های آن هدف این پژوهش است.روش: پژوهش از نظر هدف کاربردی، از حیث ماهیت داده ها کیفی و از نظر روش نمونه گیری هدفمند و بر مبنای اصل اشباع نظری است. این پژوهش در دسته پژوهش های کیفی جای دارد و با روش تحلیل مضمون انجام شده است. جامعه آماری خبرگان را مدیران، فرماندهان پلیس پیشگیری در سطح فراجا و استان فارس و اساتید دانشگاه علوم انتظامی امین، تشکیل دادند و برابر اصل اشباع نظری حجم نمونه به 40 نفر رسید، داده­ ها از طریق مصاحبه نیمه­ ساختار­یافته جمع­آوری شدند و برای تجزیه و تحلیل اطلاعات از نرم افزار مکس کیو دا استفاده شد. یافته ها: بر اساس پژوهش برای مدیریت عملکرد فردی تحقیق 6 مؤلفه (خودارزیابی، بهبود فردی، خصوصیات فردی، معنویت فردی، آشنایی به انتظارات از کارکنان و حرفه گرایی) و 30 شاخص شناسایی شده است.نتایج:  شاخص های شناسایی شده جزو عواملی هستند که در صورت تحقق و پیاده­ سازی آنها عملکرد فردی در سازمان ارتقا پیدا نموده و در مجموع باعث تقویت عملکرد سازمانی خواهد شد.

سابقه و هدف: مقاومت پلاکتی می تواند ناشی از عوامل ایمونولوژیک و غیر ایمونولوژیک باشد. در موارد غیر ایمونولوژیک بایستی منشاء بروز مقاومت که معمولا وجود بیماری می باشد برطرف گردد. در مقاومت پلاکتی ناشی از عوامل ایمونولوژیک، آنتی بادی های تولیدی ضد پلاکت های دارای آنتی ژن بیگانه نقش ایفا می کنند. بررسی راه کارهای دخیل در شناسایی و پیشگیری از مقاومت پلاکتی ایمونولوژیک از اهداف این مطالعه بود. مواد و روش ها: این مقاله به مرور آزمایش های مورد استفاده در شناسایی مقاومت پلاکتی، روش های انتخاب پلاکت های سازگار، هم چنین پیشگیری و مدیریت این بیماری پرداخته است. این کار با جستجوی کلید واژه های تزریق پلاکت، مقاومت پلاکتی، افزایش تصحیح شده و آلوآنتی بادی در بانک های اطلاعاتی Science Direct، PubMed Medline، SID، Scopus و Magiran از بین 100 مقاله مرتبط انجام شد که در نهایت از 66 عدد از آن ها در نوشتن این مقاله استفاده گردید. یافته ها: از آن جایی که عمده ترین دلیل ایمونولوژیک بروز مقاومت پلاکتی، تولید آلوآنتی بادی ضد HLA می باشد بررسی آنتی بادی تولیدی ضد HLA اهمیت بسیاری دارد. کراس مچ و پیش بینی ویژگی آنتی بادی نیز می تواند برای این بیماران انجام پذیرد. تعویض پلاسما، تزریق ایمونوگلوبولین وریدی و استفاده از برخی از داروها و ترکیبات، نیز در شرایط اضطراری انجام می گردد. نتیجه گیری: بررسی میزان کارآیی روش های شناسایی مقاومت پلاکتی و پلاکت های سازگار، به روند پیشگیری، درمان و مدیریت هر چه بهتر این بیماری کمک بسیاری خواهد نمود.

زمینه و هدف: پلیس در یک دهه اخیر، رویکرد پیشگیری وضعی از جرم را با روش های عقلایی و علمی در کنار سایر انواع پیشگیری از جرم، شامل پیشگیری کیفری و اجتماعی از جرم، دنبال می کند. این پژوهش در پی آن است که تاثیر مدیریت انتظامی در پیشگیری وضعی از جرم را مورد شناسایی قرار دهد. روش: این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی-تحلیلی است. جامعه آماری، شامل کلیه مدیران ستادی و اجرایی پلیس پیشگیری فرماندهی انتظامی تهران بزرگ است. براساس مبانی نظری و مصاحبه با 20 نفر از خبرگان پلیس، مدل اولیه پژوهش طراحی شد. همچنین برای ارزیابی مدل اولیه به دست آمده از ابزار پرسش نامه 22 سؤالی محقق ساخته استفاده شد. اعتبار محتوای این پرسش نامه توسط اساتید تایید شد و پایایی پرسش نامه با محاسبه ضریب آلفای کرونباخ، 926/0 به دست آمد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون های آماری شامل کولموگروف اسمیرنوف، سنجش مطلوبیت شاخص ها و آزمون تی استفاده شد. یافته ها: شش مولفه به همراه شاخص های مربوطه، برای اقدامات مدیریت انتظامی پیشگیری از جرم شناسایی شد که یافته های پژوهش نشان می دهد بین وضعیت موجود و مطلوب مدیریت انتظامی پیشگیری وضعی از جرم در فرماندهی انتظامی تهران بزرگ فاصله معناداری وجود دارد. همچنین نتیجه آزمون کرویت بارتلت در سطح اطمینان بخش معنادار است. نتایج: نتایج به دست آمده نشان می دهد مجموع اقدام های فرماندهی انتظامی تهران بزرگ در رابطه با پیشگیری وضعی، در وضعیت موجود ضعیف و در وضعیت مطلوب خیلی ضعیف است. براساس بار عاملی محاسبه شده برای مولفه های پیشگیری وضعی، مولفه اقدامات مشارکتی-تعاملی رتبه اول را به خود اختصاص داده است

افزایش نرخ جرایم شرکت ها و شکست تدابیر پیشگیری کیفری به منظور کنترل نرخ جرایم این حوزه، توسل به راهبردهای پیشگیرانه غیرکیفری را در این حوزه اجتناب ناپذیر ساخته است. جرم شناسی سنتی در ارایه رهیافت های پیش گیرنده به دو قلمروی پیشگیری وضعی و اجتماعی توجه می کند. با این حال، این دو رویکرد در قلمروی پیشگیری از جرایم شرکتی با چالش هایی مواجه است؛ زیرا از یک سو، پیشگیری از جرایم شرکتی باید ناظر بر پیشگیری فعالانه باشد؛ درحالی که رویکرد پیشگیری وضعی منفعلانه می باشد و از سوی دیگر، در جرایم شرکتی این سازمان و شخص حقوقی است که به مثابه یک موجود زنده و پویا مرتکب جرم می شود؛ حال آنکه پیشگیری اجتماعی نظریه ای می باشد که برای اشخاص حقیقی وضع شده است. به همین دلیل، گذر از نظریه های سنتی جرم شناسی و توجه به نظریه های سازمانی، الگوهای پیشگیرانه جامع تری در این حوزه به دست می دهد. یکی از نظریه های مطرح شده در رشته مطالعاتی رفتار سازمانی، الگوی مدیریت فرهنگ سازمانی است که می توان آن را در قالب یک الگوی پیش گیرنده غیرکیفری معرفی کرد. براساس یافته های این پژوهش، الگوی مدیریت فرهنگ سازمانی، مدلی فرایندمحور می باشد که در مرحله ابتدایی، فرهنگ جرم زا را شناسایی می کند. سپس، تصویرسازی مطلوب سازمانی که همان فرهنگ قانون مندی است، براساس رویکردهای اخلاق سازمانی تعریف و شکاف میان فرهنگ مطلوب و فرهنگ موجود بررسی می شود. در نهایت برنامه های تغییر فرهنگ اتخاذ و اجرایی می شود تا فرهنگ مطلوب/ قانون مند محقق شود.